FACELIFT VOOR OUDE DAME

Dit schilderseizoen stond en staat in het teken van het schilderen èn restaureren van de stuurboord scheepshuid. Inmiddels hebben de vrijwilligers een dikke dertig meter achter de rug. Het weer zat met deze lange en droge zomer mee, al was het regelmatig snik- en snikheet en kon er alleen in de ochtenduren veilig gewerkt worden. We hebben bewust voor de stuurboordzijde gekozen om als eerste aan te pakken omdat de bewoners langs het Dok van Perry hier op uitkijken. Dat het niet een kwestie van “even met de kwast erover” zou worden was van meet af aan duidelijk. Ook is onze dame binnen afzienbare tijd van haar “zwarte snoet” verlost. Een overzicht.

GRONDIGE KLUS MET HERGEBRUIK

Plankje voor plankje werd het wrijfhout (de zichtbare beplanking die op de scheepshuid is getimmerd) nagelopen, indien in slechte conditie verwijderd en vervangen door een op maat gebracht nieuw stuk hout. Nieuw is niet het goede woord. We hebben hier gebruikt hout voor ingezet, omdat dat prima voldoet en omdat nieuw hout momenteel een vermogen kost. Tijdens deze restauratieklus kwamen we aardig wat rotte plekken en “snel oplapwerk” uit het verleden tegen, dus het was meer dan een schilderklus. Het houtwerk werd – voor zover nog goed – eerst kaal geschuurd en vervolgens van een nieuwe grondlaag en twee lagen marinegrijs voorzien. Met de kwast en handmatig, want alleen zo wordt het hout diep doordrenkt en kan weer heel wat jaren mee.

We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook de afwatering na te lopen en te verbeteren, zodat regenwater niet meer direct langs de scheepswand loopt en daar vieze sporen achterlaat., zie de video hierboven. Tijdens Open Monumentendag kwam het met bakken uit de hemel en was goed te zien dat de afwatering prima verloopt.

VERSCHANSING VERVANGEN

Na de restauratie van de ra (in 2019) en de mast (2021) en nog zo het een en ander is er aan boord heel wat kennis opgedaan over hoe om te gaan met houtrestauratie. Dat kwam ook weer van pas bij de vervanging van een slecht deel van de verschansing aan stuurboord. Niet bepaald een dun stukje hout, dus moest het rotte deel eerst uitgekapt worden. (zie foto) Een nieuw stuk hout werd op maat gemaakt en met speciale componentenlijm weer ingezet. Wie nu aan boord komt ziet er niets meer van!

AFSCHEID VAN DE ZWARTE SNOET NADERT

Wie ons schip wat beter kent en wat meer thuis is in hoe schepen er uit horen te zien, viel de “zwarte snoet” van onze oude dame al op. Inderdaad: de zwarte waterlijn markering zat richting voorschip veel te hoog toen we het schip in 2017 overnamen. We moesten het er maar even mee doen, prioriteit 1 was de restauratie en inrichting als museumschip, die inmiddels achter de rug is. Inmiddels is het eerste deel van de waterlijn aangepast:

Achterschip is inmiddels strak belijnd!
Het krijt lijntje geeft aan hoe het richting voorschip verder aangepast zal worden.
Zie de pijl en de witte lijn voor hoe het wordt. Bij de boeg gaat de zwarte lijn pakweg een meter lager uitkomen, zodat onze oude dame weer stijlvol voor de dag kan komen!

BERT SCHOLLEMA – NIEUWE VOORZITTER SMEV

Even voorstellen: de kijkwijzer van Bert Schollema

Hoe vaak komt dat nou in je bereik: een marineschip helpen om een mooier museum te worden? Zodat veel meer bezoekers er van mogen genieten, onder de indruk raken, de geschiedenis verbeeld zien worden aan boord?  Met tentoonstellingen die zorgvuldig zijn opgebouwd, onder deskundige begeleiding worden toegelicht? Waar overal een eigen geur aangeeft: dit was een werkschip – sorry, IS een werkschip, want het bordje Werk in Uitvoering staat er wekelijks op. Bijvoorbeeld omdat de scheepshuid wordt geschilderd, of een lampje in originele staat wordt teruggebracht. Mercuur, ex-Onverschrokken, is nooit af, is een schip om trots op te zijn. Net als op de bemanning, trouwens: vrijwilligers die jarenlang van wanten weten. Ik help graag met de inzet van mijn enthousiasme, organisatiekunde, creativiteit, en help om imago en bestaanskracht te versterken.

En als dat schip dan ook nog ligt in het oudste droogdok van Nederland, dan dringt de verantwoordelijkheid wel door: het behouden waard, als unieke plek, verbonden met de maritieme omgeving die Vlissingen in haar genen heeft. Ik help graag om die combinatie namens de Stichting Maritiem Erfgoed Vlissingen (SMEV), rijk voor het voetlicht te brengen. Uniek en met recht van bestaan, genietbaar in haar eigenheid. Als je goed durft te kijken.

Ik ben Bert Schollema, 61, sinds kort voorzitter van de stichting. Met een vader die kapitein op de wilde kustvaart was, en een broer als oud-swtk’er. Getogen aan/op de Waddenzee te Harlingen, woon ik nu aan de Boule te Vlissingen, en werk als senior aan netwerken voor de HZ University of Applied Sciences. Ik breng tevens recente ervaring in als directeur van alle technische opleidingen bij HZ, waaronder Maritiem Officier (Marof).

Toch draait het om de Mercuur, als een dame op leeftijd die “haar mannen” kent en steevast meer karakter krijgt. Een team waar ik wel bij wil horen. Namens ons team hoop ik u binnenkort aan boord te mogen verwelkomen!

MERCUUR BEZOCHT MERCUUR

Op donderdag 7 juli – de marine-veteranendag – bezocht een delegatie van museumschip ex Hr.Ms. Mercuur de huidige Zr.Ms. Mercuur (A900) in Den Helder. We werden hartelijk ontvangen door commandant LTZ1 Bas Bolt, die zich zeer geïnteresseerd toonde in museumschip Mercuur, de stand van zaken en de laatste ontwikkelingen. Ook kregen we een uitgebreide rondleiding en toelichting op het werk aan boord van het huidige torpedowerkschip. Het schip is dit jaar tijdens de marinedagen (9e en 10 juli) opengesteld voor publiek. Meer informatie op https://werkenbijdefensie.nl/marinedagen    

TENTOONSTELLING VLISSINGSE HAVENS & WERVEN

Sinds kort is aan boord een nieuwe tentoonstelling te zien over de geschiedenis van de havens en (marine)werven van Vlissingen tot 1875. De Vlissingse opstand van 1572 en het einde van de Spaanse bezetting betekenden ook het startsein om de havens uit te breiden, gevolgd door de aanleg van ’s Lands Dok met de sluizen en het Droogdok, wat nu het Dok van Perry heet. De Zeeuwse admiraliteit beschikte over werfcomplexen in Middelburg, Veere,  Vlissingen en Zierikzee. Hier vond de nieuwbouw, uitrusting, onderhoud en bevoorrading van de oorlogsschepen plaats. In de praktijk waren Vlissingen en Veere het belangrijkst en Vlissingen zou uitgroeien tot de belangrijkste Zeeuwse marinehaven. In de tentoonstelling is ook een grote kaart te zien waarop de oude en nieuwe benamingen van kaden, straten en havens te zien zijn. Ook is er een catalogus met achtergrondinformatie beschikbaar.

BORDES VOOR LOOPPLANK GELEVERD

Op 12 mei werd het bordes geleverd dat onder de loopplank (ook wel gangway genoemd) is geplaatst. Hiermee ligt de loopplank een heel stuk horizontaler waardoor er een veilige entree is voor de bezoekers en vrijwilligers aan boord. We gaan zaterdag 14 mei weer open!

MUSEUMNIEUWS – APRIL 2022

In april is weer een nieuwe ruimte aan boord volledig gerestaureerd: het onderofficiersverblijf, ook wel Gouden Bal genoemd. Ook was de Mercuur twee keer prachtig gepavoiseerd te zien, tijdens de opening van de Albionkade en natuurlijk Koningsdag. Verder ontvingen we de Dolfijnen en een groep van de veiligheidsregio. >>> LEES VERDER